Home » Refugio La Solución

Welkom bij Refugio La Solución

Hallo ik, Casper de boxer, ben heel blij dat je hier komt kijken.

Dit is onze plek waar wij allemaal thuis zijn. Een plek waar wij kunnen zijn wie wij zijn. Ik vertel graag ons verhaal zodat je ons leert kennen en hoe fantastisch het hier is. Het is geen asiel waar elke week dieren bij komen, maar een echte opvangplek voor hen die echt nergens heen kunnen gaan. Niet verder vertellen hoor… maar wij hebben het zelf uitgezocht.

Allemaal zijn wij opgevangen door onze verzorgers en hebben zij ons een thuis gegeven. Wij kwamen allemaal onaangekondigd en zeker onverwachts en zat het al helemaal niet in de planning van Linda en louis een dierenopvanghuis te starten. Maar goed het leven gaat zoals het gaat en wij vinden het hier fantastisch! Ik zou niets anders meer willen! Wat een echt hondenleven heb ik hier.

Drie Musketiers

Als eerste kwam Lily hier wonen, dat was wel handig voor de muizen te vangen. Alhoewel er ook slangen wonen en er helemaal niet zoveel muizen zijn. Niet veel later kwam ik hier wonen. Was wel raar in het begin. Van appartement naar een finca. Ik wist dan ook niet zo goed wat te doen. Linda had het niet zo op boxers maar ik had echt dringend een nieuw huis nodig anders zou ik naar het asiel gaan. Op een dag kwamen zij kijken en ik wist dat al. Ik zette mijn beste pootje voor en had mijn liefste kwispel aan. Mijn lieve baasje zou ik wel gaan missen, maar zij wilde het beste voor mij. Gelukkig toen wij elkaar zagen was het bingo en nu woon ik hier alweer vier jaar en ik bewaak alles hier! En zo is een jaar voorbij gegaan.

Ik en Lily wij houden van elkaar en ook soms weer niet. Ik wilde wel dat zij bij mij kwam slapen in de mand maar dat lukte niet zo goed. Ik wilde wel graag een vriendje erbij, Linda en Louis niet. En wat dacht je? Lucky Luck zocht ook een nieuw huis. Hij had zelf besloten. Hij sprong gewoon in de auto om mee te gaan, daar was geen twijfel over mogelijk. Hele kleine friemel was het nog, vieze ogen en snotneus, nou en dat moet wat worden? Natuurlijk is het helemaal goed gekomen. En nu waren wij de drie musketiers. Casper, Lily en Lucky.

Ons kakelhuis

Ondertussen waren er ook kippen en een haan gaan wonen. Linda en Louis hadden bedacht dat zelfvoorzienend wonen heel mooi is en je heerlijke eieren krijgt van vrije uitloopkippen. Nou dat is wel gelukt! Onze eerste haan Merlijn is inmiddels overleden op een leeftijd van ruim 5 jaar. Een prachtige, parmantige en super lieve haan waar wij trots op zijn. Hij heeft nog steeds een bijzondere plek op de finca en in ons hart. En ik stuur alle kippen in de avond naar binnen of wanneer ik ze zat ben. Stiekem ben ik namelijk een border collie. Nu is het wel genoeg. Ik ben er voor de bewaking, de poesen voor de muizen, de kippen voor de eieren en haan erbij voor de kuikens.

Help een Schaap!

Nou dat hebben ze geweten! Een jaar later, nu bijna twee jaar geleden, waren onze verzorgers op verjaardagsvisite en kwamen zelf met een cadeau thuis! Een vriend had een schaap gevonden die achtergelaten was en geen eigenaar van te vinden was. Of deze hier kon komen wonen was de vraag. O en ze is ook nog drachtig. "Pff jee" dachten zij eerst maar even kijken. Het hoogzwangere dier was ondervoed, zwak en gestrest. Vast aan een touw en verdrietig. Hun vriend kon er niet voor zorgen en wist dat zij voldoende ruimte hadden op de finca en ook van dieren houden. Ze hoefden niet lang na te denken en hupsakee het schaap ging mee naar de finca. Zij kreeg de naam Lisa en twee weken later kwam Dirk. Lisa is onlangs overleden, haar zoon Dirk woont nog hier en is nu de man van de schapenkudde. Het hield namelijk niet op met de aanloopdieren.

Lammetjestijd

Het jaar daarna kwam Catalina als klein lammetje bij ons wonen. Ze komt uit Zaragoza. Ze was een kadootje om op te eten echter die lieve man kon dat niet en zocht een kudde voor haar. Hij kon onmogelijk voor haar zorgen, ze was alleen en naast haar woonden hele, hele grote honden. Slechts een paar maanden later vond louis Lucinda langs de kant van de web. Net geboren, geen moeder, kudde of herder in de weide omgeving te bekennen. Dus ook zij ging meer naar huis. En als kers op de taart werd drie later Helly geboren. Nu is het wel genoeg met de schapenkudde. Dat hadden ze gedacht. In dezelfde winter kwamen Barbara en Norma bij ons wonen en dat is mooi. Nu is er een echte kudde en kunnen alle schapen schaap zijn en schapentaal praten.

In hetzelfde jaar kwam er ook een noodoproep van iemand die een huis zocht voor twee konijnen, een haan en drie kippen. Of wij interesse hadden. O jee.. konijnen erbij?! Ja moesten ze wel direct ophalen want ze zaten al paar dagen alleen op een finca, de eigenaren waren al vertrokken en de dieren hadden geen verzorging. Dus of ze gingen dood of ze kwamen bij ons wonen. Nu is het compleet…denken wij.

De Refugio "De Oplossing" is geboren

Al met al is het dierenaantal dus onverwachts, onbedoeld, ongepland en spontaan gegroeid. Het is supergezellig en fijn hier te zijn. Onze verzorgers doen er alles aan het zo goed mogelijk voor ons te doen echter wij eten best wel wat en hebben soms ook wat spullen nodig. Grappige is dat zij ondanks moeilijke tijden dit toch aan ons geven. Ik ben daar heel dankbaar voor. Linda heeft vorig jaar bedacht de ons huis de naam Refugio la Solución ging heten. Refugio betekent opvang, la Solución betekent de Oplossing. En dat is precies wat het voor ons is. Ik durf het bijna niet te vragen… Willen jullie ons beetje helpen zodat wij hier kunnen blijven wonen? Linda legt wel uit hoe dat kan, ik weet dat niet precies. Je kunt geld doneren of voor mij een lekker bot of pens staafjes die zijn zo lekker. Wortels voor Bugs & Bunny en liksteen voor de schapen. Je kunt ons ook adopteren. Wij blijven wel hier wonen hoor! Maar dan help je ons echt. Zij kopen dan voer voor ons, bouwen een mooi huis voor ons, als moet komt de dierenarts of krijg ik een nieuwe halsband. O ja…dirk heeft een leren halster nodig nu hij groot en volwassen is.

Hoe dan ook ik weet dat zij met alle kleine beetjes altijd al heel blij zijn en dan ben ik ook weer blij. Ik hoop dat ik jullie hier nog een keer in het echt zie. Zo niet volg dan ons blog daar ga ik onze verhalen uitgebreid vertellen en onze belevenissen ook delen.

Dikke knuffel, kwispel en poot van mij Casper.